Ο μπακάλης δεν δίνει με πίστωση, ο μανάβης δεν δίνει με πίστωση, ο χασάπης δεν δίνει με πίστωση ούτε ο περιπτεράς δίνει με πίστωση εμένα όμως γιατί όλοι μου ζητούν να τους δώσω πίστωση;
Η νέα μόδα στο ελληνικό ποδόσφαιρο λέγεται “πίστωση”, πίστωση χρόνου συγκεκριμένα. Ο Τεν Κάτε θέλει πίστωση, ο Βαλβέρδε θέλει πίστωση, ο Δώνης θέλει πίστωση, εμείς όμως κύριοι πότε θα πληρωθούμε; Μην βιαστείτε να μου απαντήσετε τον Μάιο γιατί δεν είναι το θέμα μας ποιος θα πάρει τον τίτλο, θέμα μας είναι η ποιότητα του προϊόντος που λέγεται ποδόσφαιρο και που έχουν και το θράσος να θέλουν να το πουλήσουν ως τηλεοπτικό προϊόν για 150 εκατομμύρια. Οι ομάδες δεν αποδίδουν σύμφωνα με τις δυνατότητες τους και αναρωτιέμαι τι πίστωση χρόνου χρειάζεσαι για να καταλάβεις ότι ο Γκαλέτι είναι παίχτης ενδεκάδας και παίζει δεξιά ή ότι ο Βύντρα αν δεν αποδίδει τα αναμενόμενα πρέπει να κάθεται στον πάγκο ή στην εξέδρα.
Η θεωρία συνομωσίας λέει ότι για να αποκτήσει μεγαλύτερο ενδιαφέρον το προϊόν πρέπει το πρωτάθλημα να γίνει πιο ανταγωνιστικό, να μπορεί δηλαδή ο Έργοτέλης να κάνει παρέλαση στο ΟΑΚΑ και ο Θρασύβουλος να γυρίζει παιχνίδια στα οποία χάνει με 0-3. Για να γίνει όμως αυτό θα πρέπει να μικρύνουν οι αποστάσεις και από πρωτάθλημα τριών ταχυτήτων να γίνει πρωτάθλημα δύο ταχυτήτων, κάτι που φέτος φαίνεται να επιτυγχάνεται. Οι μικροί έγιναν μεγαλύτεροι και οι μεγάλοι, που παίζουν σε Τσάμπιονς Λίγκ και ΟΥΕΦΑ, γίνονται με το “έτσι θέλω” μικρότεροι με αποτέλεσμα να μειώνονται και οι παρουσίες των ελληνικών ομάδων στα ευρωπαϊκά κύπελλα. Οι εποχές των έξι ομάδων στην Ευρώπη δεν θα ξανάρθει ποτέ γιατί απλά το πρωτάθλημά μας δεν μπορεί να τις δικαιολογήσει και όλα αυτά που ακούμε για πίστωση χρόνου είναι παραμύθια της Χαλιμάς. Στην πλάτη του κάθε Τεν Κάτε, Βαλβέρδε και Δώνη παίζονται παιχνίδια πέρα από κάθε φαντασία αλλά προσέξτε δεν τα λέω εγώ αυτά, τα λέει η θεωρία συνωμοσίας που ανέφερα νωρίτερα.
Στην Ελλάδα που “γέννησε” την μυθολογία οι θεωρίες συνομωσίας και οι μυθοπλασίες έχουν την τιμητική τους. Ιστορίες με τέρατα που έχουν συμφέροντα και με μάγους που μεταμορφώνουν ομάδες κυκλοφορούν από στόμα σε στόμα, από forum σε forum και από email σε email. Τι συμπεράσματα όμως μπορεί κάποιος να βγάλει όταν ο Τεν Κάτε λέει στους παίχτες του “αν θέλετε να παραιτηθώ να μου το πείτε” (οι παίχτες θέλουν να “φάνε” τον Τεν Κάτε;) και όταν το μόνιμο πρωτοσέλιδο μετά από γκέλα του Παναθηναϊκού είναι ο Μπάγεβιτς (με το ζόρι παντρειά;). Τι συμπέρασμα βγάζετε επίσης όταν ο Ολυμπιακός αποκλείεται από το Τσάμπιονς Λιγκ, ιδρώνει να κερδίσει τον Διαγόρα, παρουσιάζει ένα τραγικό αγωνιστικό πρόσωπο και ο πρόεδρος του πηγαινοέρχεται στις προπονήσεις για να βάλει τον Βαλβέρδε κάτω από το πετραχήλι και να του δώσει άφεση αμαρτιών για όλα.
Που είναι ο Βγενόπουλος που με ανδρεία σήκωσε το λάβαρο της επανάστασης πριν μερικούς μήνες; Που είναι ο Κόκκαλης που κατέβαινε στο Ρέντη και έτρεμαν μέχρι την Καλλιθέα; Μήπως να τις ξεχάσουμε αυτές τις εποχές και να συμβιβαστούμε με την νέα τάξη πραγμάτων που διαμορφώνεται στο ελληνικό ποδόσφαιρο;
Οι πρόεδροι δίνουν πίστωση σε προπονητές και παίχτες και οι οπαδοί κάνουν το ίδιο χωρίς όμως να μπορούν να καταλάβουν γιατί αυτή η πίστωση δεν δόθηκε και στο παρελθόν σε ανθρώπους που ίσως να την άξιζαν περισσότερο. Ο Βαλβέρδε θα συνεχίσει να αλλάζει θέση στον Γκαλέτι, μια δεξιά, μια αριστερά, μια στον πάγκο. Ο Τεν Κάτε θα συνεχίσει να παίζει με διαφορετική ενδεκάδα σε κάθε αγώνα (μέχρι να καταλάβει ποιοι θέλουν να τον φάνε) και ο Δώνης θα συνεχίσει να κοιτάζει τον πάγκο και να μην ξέρει ποιον να βάλει. Οι γκέλες θα συνεχιστούν για τις ομάδες που ενώ έχουν τις δυνατότητες να καθαρίζουν κάποια παιχνίδια εύκολα, βάζουν τρικλοποδιές στον εαυτό τους λες και δεν θέλουν να παρατάξουν στον αγωνιστικό χώρο ότι καλύτερο διαθέτουν, λες και δεν θέλουν να κερδίσουν, ή μήπως είναι κι αυτό θεωρία συνωμοσίας;
Feed